Azijn-pissers & Pipi-Langkous

Tegenwoordig lijkt het alsof iedereen ruzie maakt met de tijd. De minuten huppelen in de dag voorbij en lachen je uit als je op het einde van de dag er achter komt dat jouw planning niet af is. In mijzelf en mijn omgeving zie ik dat mensen regelmatig de race verliezen, soms zelfs met als gevolg een burn-out. Een burn-out is in mijn beleving een knap staaltje emotietraining, een bootcamp met jezelf waar de meeste om mij heen na herstel van blessures en spierpijn, fitter en gespierder uitkomen dan dat ze waren, gelukkig maar.

De start met BLIK en in toewerking naar de foto-shoot was geweldig, maar ook stressvol. Ik heb het uiterste van mijn emoties gevraagd, er werd gerekt en gestrekt, ook als ze moe waren.  Deze periode zou je bijna kunnen vergelijken met trouwen gaan. Er moet veel geregeld worden, een strakke planning, passie, spanning, liefde, en op de dag zelf is het waanzinnig genieten! De shoot was vorige week en de spanning is aan het zakken, ik slaap weer rustiger en ben trots op het resultaat. Maar goed die verdomde Azijnpissers!

Stress maakt je prikkelbaar en kan je slechtste ik naar boven halen. Je reageert overdreven op een paar schoenen die in de weg staan of over een opmerking die iemand maakt. Er zit in mijn beleving overigens duidelijk een verschil in je grenzen aangeven en Azijn-pissen. Bij Azijn-pissen zou je je af moeten vragen of het wel nodig is en wat nu eigenlijk echt het probleem is. Bij drukte en spanning word ik niet alleen een geprikkelde azijn-pisser maar ook een vergeetachtige, ik keer in mezelf en vergeet dan te vaak mijn achterdeur af te sluiten waardoor mijn Azijn-pisser ongevraagd een surprice-party in mijn hoofd organiseert met al zijn “azijn-pis-vrienden”. Heel irritant, ook voor mijn omgeving.

Uit onderzoek is gebleken dat wij de mimiek van de mensen om ons heen kopiëren, vervolgens roepen deze gezichtsuitdrukkingen ook de daarbij behorende emoties op. De vraag is dus wanneer er continu Azijn-pissers om je heen zijn of dit ook echt aan hen ligt? Maar er is meer, stel je veranderd door een burn-out, wat doet jouw omgeving? Een persoon die altijd ‘ja’ zei en nu de kracht heeft om meer voor zichzelf te kiezen zal hier van profiteren maar ook weerstand krijgen. Zijn of haar eigen Azijn-pissers houden namelijk niet van veranderingen en voor de chronische-Azijn-pissers zal een contactverbod aangevraagd moeten worden. Even voor de duidelijkheid, wij kennen allemaal wel een chronische-Azijn-pisser, Brigitte Kaandorp schreef er een liedje over met de titel; ik heb een heel zwaar leven, luister er maar eens naar dan begrijp je precies wat ik bedoel. Dit zijn de mensen waarbij je het vijfde wiel aan de wagen bent omdat zij zo’n innige liefdesrelatie met hun zelfmedelijden hebben. Mensen die blijven tappen van de energie van anderen om hun wagen aan het lopen te houden.

Vroeger had ik nooit zo’n last van mijn Azijn-pisser, ik voelde me er wel comfortabel bij, zeker in de omgang met andere Azijn-pissers. Heerlijk lekker bij een treinstoring samen zeuren. Een paar maanden geleden ben ik echter uit die trein gestapt om eens op het perron te kijken. “Weet je wie ik tegen kwam? Pipi Langkous!” We gaven elkaar een hand en vanaf dat moment ben ik aan het Pipi-Langkous-sen (zou gewoon een werkwoord moeten zijn), Een van haar lijfspreuken is; “Ik heb het nog nooit gedaan dus ik denk wel dat ik het kan”, nou Pipi, dat denk ik ook en dus stap ik elke nieuwe ervaring met die gedachten in, soms wat nonchalant, maar met vertrouwen dat het goed komt.

Nu zijn we allemaal wel eens een Azijn-pisser, zeker als de tijd ons blijft uitlachen en zijn middelvinger uitsteekt na een drukke week. Achteraf zijn we meestal niet trots erop als we onze pisser meenemen en schaam ik me zelfs een beetje voor die stinkerd. In veel gevallen beseffen we te laat dat we aan het Azijn-pissen zijn.  Laats zei iemand, ‘ik heb geen zin in gezeik, ik wil gewoon genieten’. Een mooi doel denk ik zo, dus vanaf vandaag doe ik mijn Azijn-pisser een luier om en bel ik Pipi voor een afspraak. Een middag paarden tillen en zonder schaamte mijn aap vlooien lijkt me een heerlijk idee. En laten we een code-woord afspreken, als iemand ‘Pipi’ zegt dan weten we van elkaar dat we over onnodige dingen aan het zeuren zijn, want uiteindelijk wil niemand toch die Azijn-pisser zijn?

 

Anke Lommen

One thought on “Azijn-pissers & Pipi-Langkous

  1. Ha Anke! Weer goed geschreven en ik moest er echt even over nadenken. Zelf had ik nog nooit van een azijnpisser gehoord, maar ik zal t nu nooit meer vergeten.
    Pippi Langkousen is meer mijn ding maar af en toe wel heel lastig omdat we het veel te gemakkelijk vinden om lekker te kopieëren en mee te zeuren met anderen……

  2. Haha mooi en zeer herkenbaar stukje! En pipi een mooi stopwoord! Ik zal er de komende tijd wel bewuster van zijn! T sluipt er wel weer in in drukke tijden idd. Kijken hoe vaak pipi komt

  3. Ik weet ook niet of het een echt woord is, ik zag het eens ergens voorbij flitsen en het riep dit type gedrag bij me op 🙂 Bedankt voor je reactie en vooral lekker PIPI 🙂

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.